La curva de Keeling: una montaña que registra el aire

Прочитайте цю статтю вголос

Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.

Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності

Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.

La curva de Keeling: una montaña que registra el aire

En 1958, el científico Charles David Keeling comenzó a medir dióxido de carbono, o CO₂, en el observatorio de Mauna Loa, en Hawái. Aquel trabajo inició el registro continuo de CO₂ atmosférico más largo del mundo. Su gráfico recibió después el nombre de curva de Keeling.

¿Por qué medir el aire en una montaña? Los investigadores buscaban un lugar alejado de grandes ciudades y de muchas fuentes locales de contaminación. Allí podían observar aire que había viajado por el océano Pacífico. Sin embargo, una medición aislada no bastaba. El valor del proyecto estaba en repetir el mismo trabajo durante años con instrumentos calibrados.

Keeling expresaba la concentración en partes por millón, o ppm. Una cifra de 315 ppm significa que, en un millón de moléculas de aire seco, unas 315 son de CO₂. Las primeras mediciones de 1958 rondaban ese valor.

MovaReader

Preparing your learning space…

Loading the app…

Read. Remember. Grow.