Mi primer telescopio: cuatro puntos junto a Júpiter
Прочитайте цю статтю вголос
Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.
Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності
Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.
Mi primer telescopio: cuatro puntos junto a Júpiter
El sábado, mi tía Laura me prestó un telescopio pequeño. Lo montamos en un trípode en la terraza. Era de noche y el cielo estaba bastante claro.
Antes de empezar, Laura me dio una regla importante: nunca debemos apuntar el telescopio al Sol sin el equipo correcto. Para observar el Sol con un telescopio, hace falta un filtro solar especial colocado delante del instrumento.
Primero miramos la Luna. Por el ocular, podemos ver zonas oscuras y cráteres claros. La imagen se mueve un poco cuando toco el telescopio.
Después buscamos Júpiter. Parece un disco brillante. A sus lados vemos varios puntos de luz. Son algunas de sus cuatro lunas más grandes: Ío, Europa, Ganímedes y Calisto. No siempre vemos las cuatro, porque pueden pasar por delante o por detrás del planeta.
Galileo observó estas lunas con un telescopio en 1610.