Narrativa con descripción y hábito en el pueblo
Прочитайте цю статтю вголос
Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.
Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності
Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.
Narrativa con descripción y hábito en el pueblo
El otoño pasado visité el pueblo donde nació mi padre. Era un lugar pequeño entre colinas, con tejados de terracota y un reloj público que marcaba las horas con campanadas suaves.
Por las mañanas el pueblo olía a leña quemada y pan recién hecho. La niebla cubría campos cercanos y las calles parecían más silenciosas de lo normal. Caminaba con mi padre hasta la plaza y saludábamos a vecinos que conocían a nuestra familia desde hacía décadas.
En la panadería siempre había cola pequeña. El panadero recordaba el nombre de mi abuelo y preguntaba por mi tía que vivía en otra ciudad. Comprábamos barras crujientes y bollos simples para el desayuno.
Por la tarde íbamos al huerto familiar donde aún crecían calabazas y tomates tardíos. Mi padre contaba que de niño regaba plantas con un cubo pesado y ayudaba a cosechar antes del invierno.