Entrevista sobre un nuevo pasatiempo de cerámica
Прочитайте цю статтю вголос
Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.
Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності
Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.
Entrevista sobre un nuevo pasatiempo de cerámica
Me llamo Sofía y empecé a ir a clases de cerámica hace seis meses en el taller comunitario del barrio. La reportera Ana me llamó para preguntarme sobre esta nueva afición porque está preparando un artículo sobre actividades manuales para adultos con mucho trabajo.
Le expliqué que elegí el barro como actividad de tarde porque necesitaba algo que no tuviera pantallas ni correos electrónicos. Antes salía del trabajo muy tensa pero ahora llego al taller y el primer contacto con el barro me ayuda a desconectar de todo lo demás. Es algo muy sencillo pero tiene un efecto inmediato que resulta difícil de explicar con palabras.
Mi primera pieza fue un cuenco que quedó bastante torcido y con un lado más grueso que el otro porque no sabía cómo aplicar la presión de forma uniforme con las manos.