Entrevista con un divulgador científico

Прочитайте цю статтю вголос

Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.

Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності

Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.

Entrevista con un divulgador científico

Entrevistador: ¿Cuándo se vuelve imprescindible la atenuación en ciencia pública? Rita: Se vuelve imprescindible en cuanto un hallazgo podría influir en política; el público necesita saber qué es provisional. Entrevistador: ¿Los periodistas tienden a eliminar matices de las declaraciones académicas?

Rita: A menudo lo hacen, por eso parece que repito advertencias aunque los editores pidan citas más breves. Entrevistador: ¿Cómo respondería a acusaciones de evasión? Rita: Cabría decir que ocurre lo contrario: atenuar muestra respeto por los límites de la evidencia más que retirada retórica.

Surgió un principio compartido: atenuar señala honestidad intelectual más que debilidad en la comunicación científica. Jon recordó a sus colegas que la atenuación protege a los autores cuando los datos siguen siendo provisionales o los métodos evolucionan a mitad del proyecto. Incluso especialistas seguros dudan antes de usar lenguaje absoluto

MovaReader

Preparing your learning space…

Loading the app…

Read. Remember. Grow.