Fábulas (Félix María de Samaniego)

Прочитайте цю статтю вголос

Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.

Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності

Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.

PRÓLOGO DEL AUTOR

Muchos son los sabios de diferentes siglos y naciones que han aspirado
al renombre de fabulistas; pero muy pocos los que han hecho esta carrera
felizmente. Este conocimiento debiera haberme retraído del arduo empeño
de meterme á contar fábulas en verso castellano. Así hubiera sido; pero
permítame el público protestar con sinceridad en mi abono, que en esta
empresa no ha tenido parte mi elección. Es puramente obra de mi pronta
obediencia, debida á una persona, en quien respeto unidas las calidades
de tío, maestro y jefe.

En efecto, el director de la real Sociedad Vascongada, mirando la
educación como á basa en que estriba la felicidad pública, emplea la
mayor parte de su celo patriótico en el cuidado de proporcionar á los
jóvenes alumnos del real Seminario Vascongado cuanto conduce á su
instrucción; y siendo, por decirlo así, el primer pasto conque se debe