Прочитайте цю статтю вголос
Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.
Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності
Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.
Jugar al ping-pong
Hugo tiene la pelota en la mano y quiere un solo punto. Están en el garaje. Su hermana Nora sujeta la pala al otro lado de la mesa. En el centro hay una red baja. La pelota es pequeña, blanca y ligera. Este juego se llama ping-pong y también tenis de mesa. Es el mismo deporte. Desde los Juegos de Seúl, en 1988, el tenis de mesa forma parte de los Juegos Olímpicos. Hugo no mira a un estadio. Mira la red.
Nora saca. La pelota toca su lado, pasa por encima de la red y bota en el lado de Hugo. Él llega tarde. La pelota cae al suelo del garaje. Ese punto no es suyo. Hugo respira, recoge la pelota y se la devuelve. Quiere devolver la siguiente, nada más.
En el segundo intento pone la pala delante del cuerpo.