De siete países a una olimpiada mundial

Прочитайте цю статтю вголос

Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.

Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності

Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.

De siete países a una olimpiada mundial

La primera Olimpiada Internacional de Matemáticas, conocida como IMO, se celebró en 1959 en Brașov, Rumanía. Participaron 52 estudiantes de siete países: Bulgaria, Checoslovaquia, la República Democrática Alemana, Hungría, Polonia, Rumanía y la Unión Soviética.

Con el tiempo, la competición creció. Las reglas vigentes en 2026 permiten que cada país invitado envíe un equipo de seis concursantes como máximo. Las reglas indican que los concursantes deberían ser seleccionados mediante una olimpiada nacional o un programa equivalente.

La prueba actual se organiza a lo largo de dos días consecutivos. Cada jornada dura cuatro horas y media y contiene tres problemas. En total hay seis problemas, y cada uno vale hasta siete puntos. Por tanto, la puntuación máxima es 42.

Los enunciados pueden tratar álgebra, geometría, teoría de números o combinatoria. No basta con escribir un resultado: cada solución necesita una demostración completa y clara.