Прочитайте цю статтю вголос
Увімкніть мікрофон і читайте у своєму темпі. Слова підсвічуються на ходу, і ніхто не зупиняє вас через одну помилку.
Ваш звук не потрапляє до MovaReader: розпізнає його ваш браузер. Політикою конфіденційності
Увійдіть, щоб ця сесія збереглася в історії читання.
La fuerza a la que Darío opone otra América
En A Roosevelt, Rubén Darío se dirige a un presidente concreto y, al mismo tiempo, construye una figura de poder continental. El destinatario al que interpela reúne energía, capacidad militar y confianza en el progreso. El poema no niega esas fuerzas. Las enumera para establecer la magnitud de aquello contra lo cual levanta su advertencia.
La voz poética contrapone esa figura con una América cuya identidad reúne historias indígenas, herencia hispánica, fe y creación cultural. No ofrece un inventario neutral ni una descripción homogénea del continente. Selecciona imágenes con las cuales puede responder al poder material atribuido a Estados Unidos y ampliar el campo en el que se mide la fuerza.
La concesión inicial resulta decisiva. Roosevelt aparece como un cazador moderno a quien se reconoce una capacidad real. Precisamente por eso, la oposición posterior no parece dirigida contra un adversario imaginario.